"پـایه هـای آیین بهــی"

" پیامبر آریایـــی "

پیامبر آریایی کتابی است درباره رازآمیزترین چهره تاریخ ایران و جهان . فرزانه ای که از یک سو فرهنگ ودایی و اوستایی را فراز بخشید و از سوی دیگر ، دانشمندان یونانی در پیشگاهش ، شاگردوار ، زانو زدند . دامنه دیدگاه های او در درازنای تاریخ ، فرهیختگانی چون فردوسی و حافظ و سهروردی را در بر گرفت و فروزه هایش به گونه ای بس شگفت انگیز در تندباد زمانه ، همچنان روشنی بخش اندیشمندان ماند . آن نابغه بی همتا ، بنیانگزار فلسفه ، عرفان ، و حتا شعر و نمایشنامه به شمار می رود . از دانش و بینش چنان  ژرفی برخوردار بود که جهان شرق ، او را حکیم ، و جهان غرب او را افسونگر ( مجوس / Magic)می خواندند . از فیساغورس و افلاتون تا هگل و نیچه ، ستایشگر وی بودند اما پیامبرآریایی ، این بزرگترین چیستان تاریخ ، تاکنون پژوهشگران را در پس پرده های راز ، پُرسان و حیران به جای نهاده است ، زیرا زمان ، مکان و جهان بینی او همچنان نا شناخته و یا همراه با کژبینی می باشد . برای نخستین بار در پهنه پژوهشهای اوستا شناسسی ، خوانندگان با یافته های نوینی آشنا می شوند که دگرگونی و گام بزرگی است در شناخت بنیادهای علوم انسانی . این کتاب کوششی است برای پاسخگویی به رمزهای نا گشوده و پایان دادن به چند گانه نگری و کشاکش پژوهش گران ، و بی گمان ، خوانندگان را سرشار از شوق و شگفتی خواهد کرد .

 برای سفارش کتاب پیامبر آریایی به نوشته ی امید عطایی فرد به سایت زیر مراجعه نمایید .

http://omidataeifard.blogspot.com/

نماز ایرانـــــی

« پروردگارا اینک در برابر تو می ایستم و به عنوان عبادت ، همه کردار و گفتار و اندیشه نیک و بجا آورده را پیشکش در گاهت می کنم »   (گاتها )

ایرانی از دیر باز خود را پایبند نماز و نیایش روزانه می دانست که به هنگام پزامندگی ( بلوغ ) می رسید بایا (واجب) بود که پنج گاه در شبانه روز نماز بخواند ( گاه پیش از سپیده دم – گاه بامداد – گاه نیمروز – گاه پسین – گاه شامگاه ) و در ضمن نماز فروزه های نیک چون راستی و پاکدلی را ستایش کند و آنرا سر لوحه کردار روزانه خود قرار دهد . این نیایش در صورتی پذیرفته درگاه ایزدی قرار می گرفت که دستورات آن اجرا می شد و هدف از خواندن نماز  در طی شبانه روز تنها هشدار و نیز تازه نمودن سوگند و پیمانی بود که در آیین دین پذیری ( سدره پوشی )بسته می شد .

در آیین بهی (آیین زرتشتی ) ستایش واقعی پروردگار – ذکر پاره ای آیات و تکرار بی شمار آن نیست،یک بهدین ( یک زرتشتی ) پرستش پروردگار را در کردار نیک و آبادانی و خوش و خرم گردانیدن جهان و دستگیری از بینوایان و مبارزه با اهریمن صفتان و گسترش دانش و دانایی می داند . و از گفتار بد دوری می جوید و پیوسته با اندیشه نیک خود در پیروی از قانون اشا ( راستی ) می باشد .

پیام آور خدا زرتشت پاک در این باره می فرماید :

« ای هستی بخش ، کسانی را که با کردار نیک خود و اندیشه نیک ستایش تو را به جا می آورند کامروا ساز و آرزوهای آنان را برآورده ساز چه به خوبی می دانم ستایشی که به دور از ظاهر سازی و تنها از راه کردار نیک به درگاهت نیاز شود  پذیرفته می شود و بازتاب نیک خود را بروز خواهد داد . »   یسنا 28 بند 10 ( اوستا )        

 و در یسنای 50 بند 8 می فرماید :

« ای دانا ترین – با دست های برافراشته و سرودهای ستایش خود که پر از راز و نیاز به درگاه تو است خواستارم مرا چون دوستی با وفا و فروتن بپذیری تا بتوانم در پرتو راستی  (اردیبهشت) و منش نیک ( بهمن ) به تو نزدیک شوم . »                          

  و باز در یسنای 51 بند 22 ( گاتها ) می فرماید :                         

« از میان مردمان کسی که به درستی و راستی و بدون خودنمایی ستایش خود را به اهورا پیشکش کند پروردگار آنرا به خوبی در می یابد خواه آن ستایش در گذشته یا حال باشد من چنین کسانی را گرامی می دارم و با ذکر نام از آنها سپاس گذاری می کنم . »

همبایست های (شروط ) نماز

همبایست آیین بهی دو گونه است : همبایست درودنی و همبایست برونی . همبایست درونی : پیراستن دل از رشک و کین و آز و اندوه و بطور کلی دوری از اندیشه بد .  همبایست برونی : پاک نمودن تن و جامه و جا از آلودگی و شستن دست و رو ، سرو پا .  

پرستش سو « قبله »

نماز دربرابر فروغ و روشنایی ظاهری که نموداری از نور و روشنایی عالم حقیقت و معنویت می باشد انجام می گیرد . این نور بصورت شعله آتش و یا نور آفتاب و در شب هنگام در نور مهتاب و بطور کلی در هر روشنایی و فروغی که تجلی یابد بر پا می شود .                     

« ای خدای هستی بخش – دانای بی همتا – چون هر دو جهان ( گیتی ، مینو ) به مشیت تو صورت وجود یافته و تو فرمان فرمودی و تو پدید آوردی و هر چه بهترین نعمت هاست آنرا به وجود آوردی پس بندگی تو را به جا می آوریم و تو را به پدید آورند تمام آنها باور داریم و ترا می ستائیم و به تو نماز می بریم و خود را وامدار و سپاس گذار تو می دانیم »     

" ای هستی بخش – ای دانای یکتا – که بخشاینده همه چیز و از دیده ظاهر بین ما ناپیدایی این نور را که در برابر خود گذاشته ایم نور آفرینش تو می دانیم و آنرا به منزله قبله می شناسیم و به وسیله این نور که ذره ای از ذرات توست خواستاریم که خود را به نور حقیقت تو برسانیم بشود که با ضمیر پاک به تو نزدیک شویم »  (هفت یشت بزرگ کرده 4 - اوستا ) 

نماز به حالت ایستاده و با صدای بلند و آرام و نرم و شمرده خوانده می شود .              

 نماز پارســـایی

                                 نیایش می کنم برای راستی و پاکی و پارسایی 

                                            بنام اهورامزدا    

نیایش می کنم و ستایش بجا می آوریم آفریدگار هستی ده دانای بزرگ روشنایی بخش رخشنده توانای با شکوه را . آفریدگاری که بر هنجاری استوار و خردی پایدار و برای بهزیستی و شادمانی بسیار ما را آفرید و به پیکر در آورد و پرورانید و اندیشه بخشانید . نیایش می کنم و ستایش بجا می آوریم – گاهان پاک زندگی آفرین – زندگی بخش را . و نیایش می کنیم و ستایش به جا می آوریم در این درگاه ( پیش از سپیده دم – بامداد – نیمروز و...... )  با  تو ای  آفریدگار جهان و گاهان و ای پرودگار دل و جان ، پیمان می بندیم  و از تو یاری می خواهیم که پیوسته پوینده راه راستی باشیم جز راست نیاندیشیم و نگوئیم و گامی جز به راستی بر نداریم .  اندیشه نیک ، گفتار نیک ، کردار نیک داشته باشیم . پیوسته به پیمان خویش پایبند باشیم و هرگز پیمان خود را نشکنیم و نگسلیم ، اهرمین دروغ ، خشم ، ترس ، کین ، آز و خودبینی را در خود نابود سازیم و خود را دانا و دلیر و دادگر و دوراندیش و نیکو و بردبار و شادمان سازیم . خانه خود را روشن ، شهر خود را خرم و سرزمین خود را آبادان داریم .بکوشیم که همه خوبی های مادی و مینوی و روانی را بدست آوریم و خود را از دوزخ پریشانی و پراکندگی و خواری و درماندگی برهانیم . رای و روان خود را استوار ، خرد و اندیشه خود را روشن و دانش و بینش خود را افزون داریم . بکوشیم که خود را تندرست و توانا و توانگر داریم و با کار شایسته روزی بایسته بدست آوردیم ، پیوسته با بدی پیکار کنیم و نیکی را بگسترانیم و یار و یاور نیکان باشیم . 

آفرین گفتار باشیم از زیان و گزند و تلخی و بیم و غم بدور باشیم .

دیر زیویم ، درست زیویم ، شاد زیویم تا زیویم به کامه زیویم 

مینومان باد به کامه روان ،  گیتی مان به کامه تن باد . 

 درود بر تو درود به راستی که هنجار هستی است . درود به مهر که پیوندگان هستی است درود به شادی که آفریده نیک هستی است. درود به ما و همه مردمان نیکوکار ...

شکسته باد دروغ ، نیست باد دروغ ، نابود باد دروغ ، « هفت بار »

 گفتنی است که پس از گذشت سده های دراز از یورش تازیان به خاک میهن ، هنوز یک بهدین (زرتشتی) در هر گوشه دنیا که باشد خود را موظف به اجرای دستورات دین می داند و علاوه بر نمازهای پنجگانه ، سه نیایش معروف ( اشم وهو – یتا اهو – ینگهه هاتام ) را گاه و بی گاه زمزمه می کند.

1) اشم وهو                                   

 راستی بهترین نیکی و سعادت است . سعادت از آن کسی است که راست و خواستار بهترین راستی است .                                     

 2) یتا اهو 

 هنجاری  که بر جهان هستی فرمان می راند زندگی و سرشت مردمان را زیر فرمان دارد . منش نیک از آن کسی است که از هنجار هستی پیروی کند و توانایی راستین را کسی دارد که بر خواسته های ناهنجارش چیره شود  راستی هنجار هستی است .  راستی مایه خوشبختی است .

3) ینگهه هاتام                                                                      

  اهورا مزدا آگاه است از زنان و مردانی که در ستایش او هستند باینگونه مردان و زنان به سبب پارسایی و پرهیزکاریشان درود می فرستیم .  

{نماز ایرانی- مجله فروهر شماره ۴۱۲ (آذر و دی ۱۳۸۴)صفحه ۱۴و ۱۵ نویسنده شادی آریابد}                                         

میهن سالاری نه مردم سالاری!!

رایزنی و گفتگوی سه جانبه داریوش و اتانس و مگابیز، درباره انواع سه گانه ی حکومت (پادشاهی، جمهوری، الیگارشی) بنیاد اندیشه های سیاسی غرب گردید و گاهی آینه وار از زبان فیلسوفان و اندیشمندان آنان بازگو شده است. از دیدگاه برتراند راسل: حكومت را معمولا وقتي دموكراتيك مي‌نامند كه درسد نسبتا زيادي از مردم در قدرت سياسي سهيم باشند. در افراطيترين دموكراسيهاي يونان، زنان و بردگان سهمي نداشتند. و امريكا نيز پيش از آنكه زنان حق راي به دست آورند، خود را يك حكومت دموكراتيك مي‌دانست. .... (ادامه آن را بخوانید)

نوشتاری از استاد امید عطایی فردhttp://omidataeifard.blogspot.com  ...

با دست های بر افراشته بسوی تو ای اهورامزدا و با فروتنی تمام پيش از همه چيز خواستارم که بهره ای از خرد پاک خود را بمن ببخشی تا به همراهی درستی کردار و درون پاک بتوانم خوشبختی روان آفرينش را فراهم سازم .ای اهورامزدا بشود که با انديشه ی نيک به تو نزديک شوم و با پيروی از هنجار راستی و اَشویی به ارزش های گیتی و مینویی خود پی ببرم تا بتوانم راستی جویان را به سوی روشنی و خرمی و زندگی نيک هر دو جهان رهبری کنم . ای هستی بخش دانا ، من سرودهای نیایش و ستايش خود را آنسان که پيش از اين کسی نسروده است می سرایم . ای اهورا ، ای روان راستی و ای نيک انديش راستین ، از تو در خواست می کنم تا اندیشه نیک (وهومن - بهمن) و بهترین نیکوکاری (اشا وهیشتا ) و نیروی اهورایی ات ، را در جهان پرتو افکنی .پروردگارا ، درخواستم را بپذیر و بسویم روی آور (مرا از همه چیز بی نیاز کن) و خوشبختی و کامیابی بهره ام (نصیب) کن.در پرتو اندیشه پاک، روانم را بسوی فردوس رهبری خواهم کرد. و از پاداشی که تو، ای اهورا مزدا، برای کردار نیک می بخشی، آگاهم و آماده ام تا هنگامی که تاب و توان دارم به مردم بیاموزم که به راستی گرایند و درستی پیشه سازند.  

پروردگارا ، چنان که در گفتار آسمانی نوید دادی، در پرتو اندیشه پاک، یاری ام کن (بسوی من آی).

 و مرا از بخشش و منش پاک و راستی برخوردار ساز تا بر کینه ی دشمنانم چیره گردم و گمراهان را به برترین راه که همانا راه راستیست رهبری کنم .ای اَشا، آن بخشایشی که بهره ی اندیشه پاک است، به من ببخش. ای خداوند خرد، به من نیرو ببخش تا فرمان پاک تو را در جهان بگسترانم .ای اهورا مزدا مبادا کار ناشايستی از من سر زند که از راستی و نیک اندیشی دور گردم. ای راستی، ای سرچشمه ی پاک منشی، پيوسته می کوشم تا تو را بستايم. ای کسی که نیازهایم را بر می آوری تو را از ته دل درود و سپاس می گويم، که به راستی می دانم، نمازی که از روی باور تمام انجام شود به درگاهت پذيرفته خواهد شد. ای کسی که اميد بهشت من به سوی تست.ای سرور دانا، کسانی را که با درستی کردار و اندیشه پاک ستایش تو را به جا می آورند، کامروا ساز و نیازها و آرزوهای آنان را برآورده فرما. که به راستی می دانم، نمازی که از روی باور تمام انجام شود به درگاهت پذيرفته خواهد شد.           ایدون باد ...

 ریشه نامهای فارسی ماههای سال در گاهشمار پارسیان و چم آنها

فروردین: این نام برگرفته از نام فروهر fravahr هاست که در حقیقت روان درگذشتگان بوده و اعتقاد بر این بود که روان های مردگان در نخستین روزهای بهار نزد اقوام خود به زمین باز میگردند. 

بنا بر تصور زرتشتيان فروهر روان مردگان و نيز روان آناني است كه هنوز زاده نشده اند و جايگاه فروهر نزد خداست و هنگاميكه انساني مي ميرد روان او به فروهر او مي پيوندد و هنگاميكه انساني زاده ميشود نيز روان از فروهر جدا و به تن او در جهان مادي مي پيوندد.

اردیبهشت:...........  ( ادامه ی آن را بخوانید )

فردریک نیچه و کتاب چنین گفت زرتشت

فردریک نیچه در سال 1844 در شهر روکن در ایالت ساکسون در آلمان زاده شد پدر و اجدادش همه از کشیشان پروتستان بودند و مادرش نیز از خانواده کشیش بود . نیچه پس از دوران تحصیلات مقدماتی و متوسط در دانشگاه شهر بن در رشته خداشناسی و فلسفه کلاسیک ثبت نام کرد ولی نیچه که تحت تاثیر فلسفه قرار گرفته بود با کمال تاسف خانواده اش رشته فلسفه کلاسیک را انتخاب و دست از تحصیل خداشناسی و همچنین دست از مذهب مسیح کشید . نیچه پس از پایان دوره فلسفه تا 25 سالگی به مقام مدرسی در دانشگاه بازل سویس مشغول تدریس شد ..............

ادامه را کلیک کنید ...

نیچه در این کتاب می نویسد : چرا کسی نیامد از من سئوال کند که از زرتشت چه می دانم ؟ تا بگویم هیچ . سپس ادامه می دهد از آنجائی که ایرانیان پایه گذار تمدن و تاریخ راستین می باشند آنها را قابل ستایش می دانم ...  (ادامه آن را بخوانید)

  برای اطلاع بیشتر از ابعاد گسترده ی فاجعه طبیعی در خلیج همیشه فارس اینجا را ببینید

 

امضاء  کنید

  http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=3807c300-ee0a-499f-800e-69540d898790

جهان بینی زرتشت

در آیین زرتشتی جهان و هر چه در آن است زیبا و دوست داشتنی و ستودنی است و آفریده اهورامزدا یا سپند مینو ( خرد پاک ) بشمار می آید .

هر آنچه زشتی و پلیدی و تیرگی و سیاه روزی در جهان دیده می شود زاده و آورده اهریمن یا انگره مینو ( منش ناپاک و پلید ) است و آدمی در این میان بی آنکه پایبند و گرفتار سرنوشتی نا شناخته و تقدیری کور و بی رحم باشد به خواست خود در پهنه رزم هستی به یکی از دو نیروی روشنایی و نیکی یا تاریکی و بدی می پیوندد 0

اما همه رهنمودهای زندگی بر آن است که..............  ادامه آن را بخوانید

                         شرم نامه شاملو

 نوشته شده توسط استاد امید عطایی فرhttp://antishamlu.persianblog.ir